Je partner vraagt:”Hoe was je dag?” En jij zegt: “Prima.” Maar wat je eigenlijk bedoelt is: ik ben moe ik twijfel aan mezelf ik voel me leeg ik weet niet meer zo goed wat ik wil en nodig heb Alleen… dat zeg je niet. Dat heb je nooit geleerd. Vroeger was het: doorgaan. Niet zeuren. Kusje erop en door. Sterk zijn was de boodschap. Je zag niet anders om je heen. En wat levert dit sterk zijn je nu op? Dat je nu niet meer voelt wanneer genoeg genoeg is. Dat je ‘prima’ zegt terwijl het diep van binnen